Wilków u nas (raczej) nie spotkasz...

adm  , 07 sierpień 2018, 10:38
Ile jest wilków w Polsce, dokładnie nie wiadomo. Obecnie wielkość krajowej populacji jest wedle różnych źródeł szacowana na ok. 1200-2000 osobników. W okolicach Krotoszyna wilk nie był widziany od dziesięcioleci.
Wilków u nas (raczej) nie spotkasz...
Wilków u nas (raczej) nie spotkasz...

Zasięg jego występowania obejmuje wszystkie większe kompleksy leśne na wschód od Wisły, całe Karpaty oraz większość lasów nizinnej części Polski Zachodniej. W naszych lasach wilków nie widziano od wielu lat. Najbliżej nas widziano wilka pod Rawiczem w 2016 r. – Wilki bytują w lasach antonińskich, gdzie nagrały się przynajmniej dwa razy na fotopułapkę. Było ich kilka i stwierdzano też inne ślady bytowania tych drapieżników (np. odchody) – mówi Przemysław Świerblewski z Nadleśnictwa Krotoszyn. Jest stale obecny w Borach Dolnośląskich czy Puszczy Noteckiej.
Człowiek zawsze czuł respekt przed tym zwierzęciem. Wilka cechuje mądrość, niedościgniona organizacja życia w stadzie zwanym watahą i umiejętności łowieckie. Aby nie dopuścić do agresywnych zachowań, które rozbijają jedność stada, wilki wykształciły rozbudowany system hierarchii rang i dominacji.
Są wyjątkowo przebiegłymi myśliwymi. Podążają w grupie trop w trop za ofiarami, ale kilka z nich wybiega do przodu, aby czatować. Pozostałe rozbiegają się w wachlarz i biegną truchtem w stronę zwierzęcia, na które polują. Te, spłoszone, uciekają nieświadome niebezpieczeństwa w stronę czatowni. Ukryte dotąd pozostałe drapieżniki napadają na swoje ofiary, które – okrążone – nie mają gdzie uciec.
Ten sposób polowania przysporzył wilkom wrogów, dlatego m.in. w 1955 r. zaczęto je tępić na ogromną skalę. Przez 3 lata zastrzelono ich ok. 1.450. Wiosną 1959 r. populacja wilków spadła w kraju do 255 sztuk!
Dziś sytuacja uległa znacznej poprawie. Notowany od 2005 roku wzrost liczebności, a szczególnie istotny wzrost zasięgu występowania wilka w Polsce, w tym coraz szybsza rekolonizacja zachodniej części kraju, są wynikiem objęcia tego gatunku ochroną w 1998 r.
Głównym pokarmem wilków są duże ssaki kopytne, w Polsce jelenie i sarny, w mniejszym stopniu dziki. Wilki rzadko polują na małe ssaki, ptaki i gady. Jak wynika z badań, wataha bytująca w Puszczy Białowieskiej zabija zimą przeciętnie jedną dużą ofiarę co drugi dzień, a dzienna konsumpcja wynosi ok. 5 kg na jednego osobnika.
Wilcze wycie służy porozumiewaniu się na dalekie odległości, głównie z członkami własnej watahy. Zwierzęta te mogą się wzajemnie słyszeć na odległość 10 km, człowiek zaś wilcze zawodzenie ma szansę usłyszeć z 3 km. Badacze wyróżniają różne rodzaje wycia, oznaczające np. triumf przy upolowanej ofierze, zwoływanie watahy na polowanie, wycie terytorialne (określające zasięg obszaru bytowania).
Wilki wydają też głosy, gdy są blisko siebie. To piszczenie, jęczenie, skomlenie, warczenie, szczekanie czy głośne ziewanie. Każdy z tych dźwięków jest inny i przekazuje inną informację.
Oprac. Sebastian Pośpiech

Artykuł wyświetlono 255 razy